De Narrekap speelde gisteren de première.

Nu ik dit zit te schrijven is net de 2^e voorstelling begonnen.

Ik beheer niet alleen deze site, ik ben ook de (niet toneel) man van “Zusje”. Ik loop al maanden met “Zusje” in huis. Ik ken hele passages uit m´n hoofd. Heb de kleding, schrammen en blauwe plekken gezien. Ook voor de gezinsleden van een speler is het spannend, ook wij maken deel uit van het stuk, niet direct, maar we zijn er zeker bij betrokken.

Omdat zusje in het echte leven niet zwanger is maar wel moeder van 2 kids
(zie www.vankekem.com) zie ik niet iedere voorstelling. Ik moet het doen met het “ooggetuige verslag” van “Zusje”.

De trouwerij eindigde in een echt feest met band, drank en gezelligheid. Ik lag dus allang te slapen toen “Zusje” thuis kwam.
Tot de première blijft zo’n toneel stuk, ook voor de spelers, een project waar ze de uitwerking niet van weten. Ze weten het nu wel…..het was een succes. Dit schrijf ik niet omdat ik me verplicht voel ten op zichtte van “Zusje” en de rest van de spelers. Ik schrijf dit omdat ik sprankelende ogen zag toen “Zusje” vertelde hoe het publiek voor, tijdens, en na de voorstelling reageerde.
Waren die lichtjes echt….ik zal het volgende week weten.

Heeft u genoten, of juist niet, heeft u een favoriete speler, laat het ons weten
Laat in ons gastenboek een bericht achter, we genieten van de aandacht.

Toi, toi, toi,
Tino